Geheimhouding

Geheimhoudingsplicht burgerhulpverlener

Praten over iets wat we hebben meegemaakt is de gewoonste zaak van de wereld. Elke dag spreek je wel iemand en vertel je iets van wat je heb gedaan of meegemaakt. Soms vertellen we ook wel eens iets over wat iemand anders doet of laat. Hier is tot in redelijkheid niets mis mee.

Praten met elkaar over emotionele gebeurtenissen is goed voor de verwerking van de gebeurtenis. Iedereen heeft wel iemand die je in vertrouwen kunt nemen. Bij deze persoon durf je je kwetsbaar op te stellen en je hart te luchten.

Wanneer je als burgerhulpverlener een reanimatie hebt meegemaakt kan de behoefte ontstaan hierover te praten. Ook nu geldt weer dat het goed is hierover te praten.

Het is niet de bedoeling dat het verhaal in geuren en kleuren aan iedereen die het maar horen wil wordt verteld. Sterker nog: je hebt een geheimhoudingsplicht. Waarom deze verplichting? Deze verplichting is er om de privacy van de betrokken personen te kunnen waarborgen. Ook al is het soms moeilijk, we houden ons aan deze afspraak!

Onder de AVG regels is het ons niet toegestaan om specifieke informatie over reanimaties te melden. Dit in verband met de privacy van het slachtoffer.

Als je zelf een reanimatie hebt meegemaakt en dit wilt melden op social media, bedenk dat simpel te achterhalen is waar de reanimatie heeft plaatsgevonden en dus ook vaak de identiteit van het slachtoffer. Meldt dus het exacte adres niet en ook geen andere gegevens waaruit dat adres afgeleid kan worden. Vertel ook niets over de toestand van de patiënt. Het zou kunnen dat de familie nog niet op de hoogte is of dat de patiënt zelf niet wil dat publiek wordt wat er gebeurd is.

Praten over een gebeurtenis doe je met je partner of de persoon die samen met jou de hulpverlening heeft meegemaakt. Is dit niet voldoende, dan is er een nazorgtraject geregeld (zie hoofdstuk nazorg).

Laten we er met elkaar voor zorgen dat de privacy van eenieder gewaarborgd blijft.

Voorbeelden omtrent geheimhouding

Ter illustratie en verduidelijking volgen hierna enkele voorbeelden met betrekking tot geheimhouding en privacy.

  • Persoon onwel onder de douche; je komt daar als eerste bij om de reanimatie op te starten. Je ziet de bewuste persoon zonder kleding in de douche liggen. Het getuigt dan niet van respect om over het uiterlijk van deze persoon met anderen te praten.
  • Je komt als eerste aan in een woning waar je iemand aantreft die moet worden gereanimeerd. Achteraf krijg je mee dat deze persoon zichzelf van het leven heeft beroofd. Dit is voor de familie een erg moeilijk te verwerken drama. Ook hier getuigt het niet van respect om over de oorzaak van het overlijden met iemand te praten.
  • Je komt een woning binnen waar het vies ruikt, de afwas van drie weken nog in de keuken staat en het gehele huis een grote wasmand is. Deze bewoners leven hun leven net zo als jij en ik op hun eigen manier, laten we dat van elkaar respecteren.

Niet fotograferen: het spreekt eigenlijk voor zich dat je de privacy van slachtoffer en zijn familie schendt door foto’s te maken van het slachtoffer of van de binnenzijde van de woning van het slachtoffer. Doe dat dus niet! Het is ook strafbaar om deze foto’s zonder toestemming te verspreiden.